Apat na Taon Na: Katarungan, Nasaan Ka?

Habang ang lahat ay abala sa iba’t-ibang bagay, sa araw na ito makalipas ang apat na taon, may 58 na murang katawang tinabunan ng lupa bunga ng pagka-ganid sa kapangyarihan at dulot ng sistemang mapaniil sa isang sulok ng probinsay ng Maguindanao. Mga mamamahayag at sibilyang nais lamang sana isapraktika ang karapatang lumahok sa halalan at ipabatid sa lipunan ang mga pangunahing kaganapan, sa isang iglap, sama-sama na silang lumisan. Kinitil ang Buhay nang walang kalaban-laban.

Ang Tuwid na Daan.

Uhaw! Matagal na! Uhaw sa Katarungan ang mga Kaluluwa at mga kaanak at kaibigan ng mga biktima. Umasa na sa pagpalit ng bagong pamunuan dala-dala ang TUWID NA DAAN na krusada ay mas may kabuluhan ang Sistema ng Katarungan ng bansa. Subalit, tila hanggang krusada na lamang ito sa politika ng pag-impluwensyang kumampi na sa bagong pamunuan ng bansa ang malaking clan na sangkot sa nasabing karumal-dumal na krimen. Hanggang ngayon Uhaw sa Katarungan! Hindi ramdam ang tuwid na daan.

Masaker sa Sangkatauhan! Masaker sa Karapatan! Masaker sa Kalikasan! Masaker Kahit Saan!

Ang Maguindanao Massacre ay isa lamang sa napakaraming mukha ng Masaker sa Karapatang sinapit ng mamamayan. Lahat na lang ay gagawin nang mga nasa posisyon upang ipagtanggol ang kanilang pagka-ganid.

May iba ding mukha ng Masaker ngayon na tila ba, bumabalik-balik pa. Ang Masaker sa Kalikasan.

Ang patuloy na paglikom ng ginansya at tubo ng mga kapitalistang dayuhan at lokal kakuntsaba ang mga institusyong politikal ay naghatid sa sangkatauhan sa sadlak at dulo ng kawalan.

Lumalawak ang bilang ng nagugutom at naghihirap, nawawalan ng trabaho at naghahanap, at iba pa.

Dulot nitong hagupit ng bagyong Yolanda, may dagdag na 5.1 Milyon ang walang trabaho sa lakas pag-gawa ng bansa. Apektado ang halos 13 Milyong mamamayan at karamihan ay mahihirap na sa wala pa ang kalamidad ay nagtitiis na sa hgupit ng ekonomiyang hindi maka-tao.

Katarungan, Nasaan?

Nitong ika-apat na taon mula nang maganap ang Maguindanao Massacre, ang Liga ng Makabagong Kabataan kasama ang iba pang mga kilusang nagsusulong ng Katarungan para sa mga biktima ay PATULOY na NAGPAPABATID at SUMISIGAW ng KATARUNGAN para sa mga KALULUWANG UHAW!

KATARUNGAN para sa KALIKASAN! KATARUNGAN para sa mga BIKTIMA ng YOLANDA! KARAPATAN, IPAGLABAN!

Reemar Alonsagay
Secretary General
LMK-Ranao
lmkabataan@yahoo.com.ph

Advertisements

 

Inclusive Statement of Liga ng Makabagong Kabataan-Ranao Empire (LMK) in all Angles of Massacre in the Philippines

In the condemnation of Ampatuan Massacre and 2014 Budget Cut of State Universities and Colleges

ni Reemar Alonsagay

 

 

     Image                                                                                  

Apat na taon na matapos  mangyari  ang  pagpatay at pagmassacre  sa limangput walo (58) katao sa ampatuan municipality,  maguindanao. Apat na taon na din nakalipas wala pang nakakamtan na hustiya sa mga namatay na mga mamahayag (32), mga abogado, mga sibilyan at mga naulirang pamilya ng mga biktima (26).

Mapahanggang ngayon, wala pa rin pag usad sa kaso, walang update, walang pagbabago at wala pang napatawan ng parusa kahit klarung klaro na kung sino ang ulo sa ampatuan massacre. Naging bulag, pipi at bingi ang gobyerno sa pagsiwalat at pagbungkal ng hustisya. Naging commercialized na ang hustisya sa pilipinas “wealth people can only avail justice, poor people NEVER”. That’s how justice works in the Philippines.

Ang AMPATUAN MASSACRE ay isa sa pinakamalubhang nangayari sa kasaysayan ng human rights violation sa pilipinas matapos ang rehiming marcos at ang pilipinas ay naging isa sa pinakadelikadong bansa/”deadliest state” para sa mga journalists according to the expert.  Naging larawan din ang ampatuan massacre sa sistemang mayroon tayo ngayon. Sistemang hindi maka tarungan, sistemang pagsasamantala, sistemang bulok at sistemang hindi makatao.

Ang AMPATUAN MASSACRE ay isa lamang mukha ng massacre sa lipunan. Isang indikasyon ng personal na interest ng mga makapangyarihan tao sa pilipinas. Kaya matuloy ang iba’t ibang  mukha ng massacre sa lipunan.

  • Patuloy ang mga anti-labor laws ng mga manggagawa. Nandyan ang sistemang contractualization at regionalization minimum wage ng mga magulang natin kaya hindi tumataas ang sahod ni papa at habang patuloy tumataas ang mga bilihin sa merkado katulad ng bigas, karne kasali ang kuryente, tubig, matrikula at requirements  ni junjun at buwis (12% vat).

Basi sa datos Taon-taon tumataas rating ng mga unemployed sa pilipinas habang patuloy ang limitadong trabaho. Epekto nito ang pagdami ng job mismatching at pag dami ng mga call agent (BPOs). Pati ang pag trabaho sa ibang bansa ay naging mangunahing sulosyon ng mga pilipino  upang matustusan ang mga pangangailangan ng kanilang pamilya. Ngunit sa nakita nating sitwasyon ngayon ng mga OFW sa middle east (Saudi Arabia) ay napakahirap. Libo-libong OFW ang pinauwi o immediate exit ng Government of Saudi Arabia ngayong taon dahil sa illegal recruiting sa pilipinas. Ang iba ay pina detain muna sa embahada (Philippines Embassy) ng dahil ito sa kahirapan sa pilipinas at kawalan ng trabaho kaya nakipagsapalaran sa ibang bansa.

  • Economically, pinataas nito (OFW) ang angkat ng dolyar sa pilipinas dahil sa remittances (2012 remittances: $24B (10% of country’s economic output) tuwing nagpapadala sila sa pamilya kaya ngayong first quarter tumaas ang Gross Domestic Product sa hindi inaasahang porsyento 7.8%. Kung titiganan nating mabuti, tumaas nga ang ekonomiya “IMF said, Philippines is the sleeping tiger of the Asia and Newly Industrialize County at Goldman Sachs said in 2050 (estimate), 14th most powerful country in terms of economic power “Next 11 Economies”. Ngunit sa paglago nito mas klaro ang kahirapan (MARGINALIZATION), kawalan ng trabaho at pagsasamantala. Samantalang ang mga business tycoon at mga kapitalista katulad ni lucio tan,Henry Sy  ang nakaramdam ng economic development.
  • Massacre sa mga  Social service patuloy ang programang PPP public-private partnership ni pinoy kung saan patuloy ang pag commercialized ng mga hospital at electric power corporation. Naging stratehiya ito ng gobyerno upang ibigay sa mga pribado ang kanilang obligasyon  at responsibilidad na pagsilbihan ang mga tao. Katulad ng Agus Pulangi Hydroelectric Corporation sa Mindanao na pagmamay ari ng gobyerno. Ngunit mas tinutulak ni President Aquino ipabili sa mga pribadong sektor (aboitez, alcantara at lopez), because there are laws and policy that we are allowing private sectors to own all public facilities. Halimbawa nito ang Electric Power Industry Reform Act (EPIRA). Epekto nito ang patuloy na rotating brown outs at pagmahal ng bayarin sa kuryente, ito din ang nakitang options ni President Aquino ang magbayad ng mahal o patuloy na rotating brownouts. Dahil nasa pagmamay ari na ng pribadong sektor ginigipit nito ang mga consumer. 
  • Ang sistemang neo -liberal globalization ang naging ugat ng pagdami ng Multi Corporation. 80% of the economic power owned and dominated by bourgeois in the Philippines, they are not full blooded Filipinos but they are mestizo and foreigner. Dahil sa sistemang ito naging bukas sa global market ang pilipinas, ang export at import o free trading. Halimbawa nito ang relasyon ng estados unidos at pilipinas,  nag aangkat ng mga raw materials/domestic products  (crops, rice) ang pilipinas sa U.S kung saan mura at ang U.S nag aangkat sa pilipinas ng mga branded materials kung saan mas mahal  ang tax na binabayad ng pilipinas. Isa lang itong halimbawa ng exploitation ng mga first world country (US) sa mga third world country (Philippines). Hindi lang sa economic views kundi pati sa politika, media at social na aspeto nagiging sunod sunoran at kontralado tayo ng estados unidos. Patuloy ang pagpapadala ng mga sundalong amerikano at pagsuporta ng U.S sa paglaban ng spratly island at Scarborough shoal sa china.
  • Massacre sa Politika, patuloy ang misuse ng pera at ang korupsyon. Ang Priority Development Allocation fund (PDAF) o Pork Barrel (including the presidential pork barrel), Disbursement Acceleration Program (DAP) at Special Purpose Funds (SPFs) ay tatlo lamang sa mga programang nagpro promote ng mga (TRAPOs) traditional politician, monopoly of power at korupsyon. Ang pagputok ng 10 billion scam ni napoles at iilang mga senador at kongresista ay pinakamalaking political scandal sa kasaysayan ng pilipinas matapos ang ZTE, fertilizer at “hello garci sacm” ni Gloria. Ninanakaw ng mga iilang senador at kongresista ang pera ng bayan. Ayon sa data ng Commission og Audit, lumalabas na may 5 senador ang nasangkot sa pork barrel scam. Nangunguna ditto si Sen. Bong Revilla na may P 1.015 Bilyong piso; Juan Ponce Enrile P 641.65 M; Jinggoy Estrada P 585 M; Bong Marcos  P 100 M; Gringo Honasan P 15 milyong piso.

Kung saan ang perang ito ay  galing sa  buwis ng mga magulang natin. Upang gamitin sa campaign materials during eleksyon at pang personal na interest. “Phil Daily Inquirer calls for Abolition of pork barrel, after expose on systemic corruption, how government officials earned from overpriced projects to receive large commissions. At mapahanggang ngayon hindi pa napapatawan ng parusa ang mga senador at kongresista na sangkot sa pangungurakot. Isa lang ito sa massacre ng gobyerno sa mga pilipino upang patuloy ang sistemang hindi makatarungan.

  • Massacre sa kalikasan, patuloy ang illegal logging at Mining Corporation at nagiging resulta sa  “development aggression”. Nakikita ang pagdami ng mining industry sa pilipinas ng dahil sa mining act of 1995. Ang pagbuga ng carbon emission at mga chemicals galing sa corporation ay patuloy  ang aggression sa mga natural resources at apektado ang mga taong naninirahan malapit sa corporation. Halimbawa ang Mining Industries sa bukidnun, surigao at zamboagga apektado ang pamumuhay ng mga Indigenous People, kung saan ang small scall mining ang kanilang pinagkakakitaan. Pati ang kanilang lupang kabahin o ancestral domain ay na apektuhan na din. Kahit nangyari  na ang bagyong sendong at kumitil ito ng libo libong buhay, continue pa rin ang pagputol ng kahoy o illegal logging sa iligan at Cagayan. Walang strict implemented policy ang local government upang tigilan ang ganitong pangyayari. Tatlong taon na ang sendong ngunit may mga iilang pamilya pa rin ang walang matirahan, wala pa rin relocation. 
  • Massacre sa mga State Universities and Colleges at Educational system. Ngayong 2014 may nababadyang budget cut naman sa mga SUC’s, according to DBM P829,732,000 milyon ang kaltas ng Mindanao State University, pangalawa sa  makakaltasan ngayong 2014.

Taon

Personnel Services

MOOE o Maintenance  and other operating expenses

CO o Capital Outlay

Total

2012

P 1,371,920,000

P 66,996,000

P O

P 1,438,916,000

2013

P 1,661,186,000

P 77,813,000

P 868,592,000

P 2,607,591,000

2014 [PROPOSED BUDGET NG MSU SA DBM]

P 1,675,516,000

P 102, 343, 000

P 0

P 1,777,859,000

SOURCE: dbm.gov.ph

*hindi pai ang RLIP

 Basi sa budget allocation prepared by Department Budget Management (DBM) nagbunsod ito upang itaas ng gobyerno ang budget sa mga SUCs tulad ng MSU ngayong 2013. Mula sa P 1, 371,920,000 noong 2012, lumaki sa P 1,661,186,000 ang budget para sa PS. Tumaas naman ng P 10, 817, 000 ang alokasyon sa MOOE. May inilaan na ding P 865 592, 000 para sa CO.

Ang pagtaas ng subsidyo sa kasalukuyang taon ay hindi pa rin sapat para sa pangangailangan ng pamantasan kung saan ito ay humuhingi ng 2013 actual request.

Subalit ang naturang pagtaas ng budget ng SUCs ay pansamantala lamang dahil sa inilabas na panukalang budget ng DBM para sa taong 2014, makikita ang paglaba na naman ng mga nakalaang budget para sa MSU at iba pang 78 na unibersidad.

Para sa 2013, makatarungan lamang na dagdagan ang pondo para sa MOOE at ang pagbibigay ng budget para sa CO. Subalit sa gitna ng pagdaragdag nang budget sa taong 2013, kapos pa rin ito para  tugunan ang pangangailangan ng unibersidad. Higit sa lahat., hindi pa rin ito nararamdaman nang mga estudyante dagil dumdami ng bayaring ipinapasa sa kanila (sa pamamagitan ng IGPs) para matustusan ang pangangailangan ng pamantasan.

Nakikita din masmalaki ang mapupunta sa defense, social welfare and development at dpwh. Mas prioridad  ng government ang pagbili ng mga armas at battleship kaysa paglaanan ng pansin ang edukasyon.

Isa sa nakitang dahilan kung saan patuloy ang pagigipit ng gobyerno sa mga SUCs ay ang Roadmap to Public Higher Education Reform (RPHER) sa ilalim ng repormang ito layon ng gobyerno na irationalize at ipasabalikat sa mga SUCs ang gastusin ng mga ito upang mabawasan ang pag-asa sa pondong ibinibigay ng gobyerno. Tinutulak din ng gobyerno na magsagawa ang mga SUCs ng mga programang mapagkakakitaan o mga income generating project (IGPs) upang matustusan ang pangangailangan ng kanya-kanyang unibersidad. Tinatayang sa 2016, 50% na lamang ng kabuuang hiling ng budget ng mga SUCs ang maibigay ng gobyerno. Dahil dito unti-unting magiging komersyalisado at pribado ang mga SUCs .  Kaya marami ng mga unibersidad nagiging semi private (msu iit, usm, usef) at tumataas ang matrikula.  Ito din ang nagiging rason bakit maraming miscellaneous na binabayatan katulad ng mga workbooks, mga manual, cultural tickets at lab fee (forms of income generating project). Ginigipit din ang mga scholarship at kamkailan lang in-abolish na ang tuition privilege para sa freshmen. Ito din ang rason bakit hindi tumataas ang sahod ng mga instructors dahil maliit lamang ang allocated budget ng national gov’t sa personnel services.

Sa harap ng pagtaas ng matrikula, komersyalisasyon at pribitisasyon, malalabag ang nakasaad sa Saligang Batas ng Pilipinas:

 

“The State shall protect and promote the rights of all citizens to quality education at all levels, and shall take appropriate steps to make such education accessible to all”

-the constitution of the Philippines adopted 15 October 1986, amended 1987, EDUCATION, Section 1.

Ang karapatang makapag aral ay hindi na bukas sa lahat ng mga kabataan gustong maabot ang kanilang ambisyon. Kundi naging prebilihiyo na ito sa mga mayroon sa buhay.

Ang lahat ng mukha ng massacre sa pilipinas ay magkaugnay, hindi na iiba ang problema ng mga State University and Colleges sa problema ng mga mangagawa. Iilan lang ito sa mga massacre na hindi pa nabibigyan ng hustisya at patuloy ang pagsasamantala ng mga makapangyaring tao.

Ang AMPATUAN MASSACRE ay nagpapatunay lamang nasa ilalim pa rin tayo ng mapang aping lipunan.

Ang Liga Makabagong Kabataan dala ang adbokasiyang pinaglalaban,  ang pantay-pantay na hustisya (SOCIAL JUSTICE) ay nakikiisa sa paglalaban ng hustisya sa lahat ng mga biktima ng AMPATUAN MASSACRE at sa iba’t ibang MUKHA NG MASSACRE.

Patuloy ang Liga ng Makabagong Kabataan sa pakikipaglaban sa mga na aapi sa lipunan , maninindigan ang lmk sa adbokasiya at karapatan ng bawat isa at kikilos ang liga ng makabangong kabataan  hanggat may katiwalian sa sistema.

KABATAAN! LUMABAN ! MANINDIGAN! KUMILOS!

Liga ng Makabagong Kabataan Ranao Impire

Iligan City, Mindanao

Lmkabataan@yahoo.com

God Bless RH Bill

Reproductive Health Bill is perhaps the most daring and talked about bill this generation has witnessed. It roused interest that transcended across races and classes. Quite expectedly, there is a strong pro- and anti-RH camp and each does everything to put the other side down. The bill was at best optimally crucial because it challenges individual’s psychology and beliefs about morality of which they have to defend. Albeit I don’t actively voice out my stand, don’t participate to the pro-RH movement, or don’t even wear purple for that matter – I form part of their advocacy.

I grew from a conservative and religious family. It wasn’t easy to depart from that ideal but the conditions I see in my immediate community merits the passage of the bill. I see former female classmates in high school who are now pregnant. This somehow is reflective of what’s in the society. Population is not decreasing but instead has overwhelmingly ballooned for few years. And this I believe poses much threat for early or teen pregnancies contribute significantly to our more than 90 million population. In addition are the rapidly growing cases of sex-related diseases which also affect the youth sector. These are just few manifestations (and bases, in a way) that explain how uneducated we Filipinos are in terms of Reproductive Health. In addressing these issues which I consider as threats, I strongly agree that RH bill is one of the effective solutions.

Though I haven’t read the bill at length, I believe it put forward options. It respects families or couples to choose whether they’ll natural or the artificial birth control methods. It even respects those who won’t use either of the following methods. This means that this operates in the parameters of democracy for it allows varied perceptions about this matter as there is the absence of penalty and other forms of sanctions to those who put contraception in neglect. But it doesn’t mean that it defeats the mitigation of our populations (which I believe to be the primary objective of RHB). The tidal wave of public opinion denotes support for the passage of the bill. The decrease of population I believe is one of the factors necessary to attain economic growth as well as decreases in the overwhelming unemployment and underemployment rates. Less population means more accessibility to jobs and better standard of living of the families who are now known to be living below poverty line.

I am also lucky to be a part of DUYOG Tri-People Youth Organization that discusses the salient points about RH Bill. I was enlightened about how this somehow benefits the youth sector. The mere presence of teen pregnancies, early fatherhood, etc., denotes that there are youths who have loose grips of their future. Threats on HIV AIDS also target the youth sector (particularly the LGBT youths) as far as the current statistics is concerned. This is somehow submitted to the lax educating capacitation about our reproductive health. Sexuality education is therefore necessary. 

It is far unimaginable for me why despite all the benefits the bill serves, protestations from the Church seemed endless. I understood that this challenges their very dogma but I believe it cannot address the present realities. 

Reproductive Health Bill should fly. #

Mental Colonization among Students by Tayang Maglinao (NEWSTORM)

Education has been a great tool in capacitating the minds to react on certain conditions that aggravate the situation of the people. It opens up a venue where one could actually exhaust the minds to see different perspectives and widen horizons of countless possibilities-for social and political aspect. This has been the inspiration of countless young people who had drawn inspiration upon learning in school the meaning of life, living and survival. They might have learned the theories in the different educational facilities, but their theories had actually been reinforced by the material conditions that are existing and being felt during their time. That is why Noli Mi Tangere, and El Filibusterismo was written and the Katipunan was established. Because of the bold and daring young people who did not limit their education only in the four corners of their classrooms, and instead expanded it to the more comprehensive University – the University of Life.

As time is being folded by countless historic incidents, the enemies of the mass had learned that the love for revolution and societal change is still very well carved in the hearts of the young patriots. They have created mechanisms to curb this sense of nationalism – and that is through the same medium that taught these young people about life – through education. The American colonizers learned lessons from the mistakes of the Spanish colonizers that is why they have crafted and educational curriculum that would little by little erase the sense of nationalism among young people. And up to this point in time, this mechanism has been effective. This is actually a mask to project that the Americans are concern solely to educate the Filipino people but the truth is, they wanted to create and establish mental colonization among the Filipino.

Moreover, the effects of globalization further intensify the grand plan of continuing control over the Filipino people and even develop into worse and sub-humane control to serve the capitalists’ wants. The present educational system is a sort of level up manipulations. It had disguised itself well that if not in a closer examination and skeptical observation one couldn’t understand and relate. And worse, it became the only way to ease out the unlikely conditions of the majority population – poverty. In effect, the educational system of the Philippines had been designed to engage the young people to become labor “slaves” or forces addressing the needs of the capitalists. We therefore became commodities and subjects to the global markets. Philippines as a third world country is a very ideal market for labor force.

Because of poverty, corruption, and structural violence we became easy preys. It is unfortunate that some of the most remarkable part of our history had been forgotten or intended to be forgotten. A part of our being had been stolen. And if failed to be restored, we would then be like puppets existing  just to be controlled – the mere reason why some of our forefathers fought for. We have to emancipate ourselves from this kind of slavery – this mental colonization that has been institutionalized in our educational system. #

REPRESSION ON STUDENT’S RIGHT TO MOBILIZE by Tayang Maglinao (NewStorm)

Any individual is entitled of his or her right to actively participate in assemblies, and address their grievances. This would include also the right of a student to actively participate in political organizations, student unions and movements as the Philippine Constitution ensure these rights. In this sense, the mobilization organized by students in Mindanao State University (MSU) Main Campus with regards to the student’s budget is a legitimate act, and a legitimate issue to act for.

It is the right of the students to ask for transparency. Any act either from the University administration, government institutions or other groups to suppress this right of the students in any form like censorships in student publication, and student assemblies and mobilizations is violating the Philippine Constitution-a deliberate non-recognition of a democratic right in a Democratic Country!

Further, harassment on student leaders is a criminal act! Threats and the use of force are ultimately the act of terrorizing student movements! Threatening the student activist is a cowardly act! This would only show how violent the structure is-thus a negative example for the younger generations. This is enough justification for the youth to INTENSIFY MORE ITS RANK TO RAGE AGAINST THESE SUPRESSIONS!

Moreover, it is important that the whole studentry of the Mindanao State University (MSU) main campus must realize that any demands for change and transparency could not possibly be materialized if we will continuously LIVE BEHIND THE SHADOWS OF FEAR. We must therefore act collectively on the issue, BECAUSE OUR RIGHTS AS STUDENTS ARE NON NEGOTIABLE!

The younger generation is the hope of this world. The history of youth movement in the Philippines will not just be a piece of paper on history books. We will continuously rekindle the essence of being youth, of being student and of being the makers of our own History! And this History will live on. As long as there is the suppression of the very right of the students, and the violent responses of reactionaries-we will exist. The society will bear fruit young generations, and Universities will bear fruit of student movements.

Points of an MSUan

First off, the Mindanao State University as an academic institution is not a battle arena and its students are not human shield to the on-going conflict between the military and the unknown group inside the campus. We don’t have bulletproof vests to protect our bodies. We are just students in the university and mere civilians in Marawi City. We came here for specific reasons: to be educated and to finish our degrees. We came here to learn, we came here with pens and books.
Second, the media can destroy or build a society. In this kind of situation, the media has to be extra careful on bringing forth news to the mainstream public. They can save or exacerbate the situation.
Third point, to the administration, we can’t feel your presence as higher authority in the campus, we can’t see your work and action in the conflict, we can’t hear your clear voice as administration. You owe us. You must do your part and put that in action. You have an enormous task in protecting the welfare of the students and to secure that the campus is not in danger. You’re not doing your duties and obligation as higher authority. You give us no assurance; you give us no security measure in keeping us safe after the conflict. We want factual and clear statement coming from you and we want you to be transparent if you want to be trusted. This is not only the struggle for the military and the unknown group for the Muslims and Christians but this is struggle of all. Now, we are facing this high risk on security of the student and you can easily said MSU is secure; nothing to worry; everything is under control and back to normal state. We are not dumb “ginagawa niyo kaming bobo!” We know that there’s something your administration is hiding. Please don’t give us lies; we want factual and apparent statement. Let’s be genuine to the student and to the condition of the MSU today. MSU is no longer safe for the student. What happened last week is not yet the end of the story. There still a lot more to expect. “Hindi na kayo magtataka kung liliit ang papulasyun mga estudyante at hindi kami bobo, SCHOLAR KAMI”!
Fourth point; based on the Republic Act 7610, we’ll see a problem with the presence of military inside the campus. Ideally, they are obliged to protect us but what’s happening is the opposite of it. Your mission is to protect and defend the people. But in the context of MSU you are giving the student a concrete reason to be afraid.
Fifth point, to the unknown group inside the campus, we are begging to get you out in the campus, if there’s still humanity in you! You’re making the student afraid. We have laws to abide and follow, don’t make your own laws. “ Huwag kayong mag hasik ng lagim dito sa campus”.
Last point, we somehow are all a victim of the text messages being disseminated, messages that are containing false information, at that. But questions are, can we actually blame them? Or did they really mean to do it? Does the competent authority don’t deserve a part of the blame, anyway? Take note: students are already afraid, have a little knowledge of the situation because the administration is not releasing a statement on the very first place. Students then would disseminate messages merely on how they see it, on how they perceive it. Please be safe and vigilant, we are in the middle of confrontation. “ Wag lang tayong mag bulag bulagan at mag bingi bingihan sa mga nangayayaring hindi kananais. Saksi at mulat tayo sa mga pangyayari sa loob ng kampus. Huwag nating hayaan mawala ang edukasyun na ibinibigay ng Universidad at huwag nating hayaan manalo ang kasakiman. Huwag nating kalimutan ang karapatan at boses nating mga estudyante.” IPAGLABAN, KUMILOS AT MANINDIGAN!
Moreover, the student of Mindanao State University Main Campus is aiming for PEACE and ORDER in the campus. #

Just Saying (POLITBURO)

Bakit gustong makialam ng mga rla sa usapang framework agreement,klaru kasi ang pattern sila din ang uupo sa menistrial gov’t at si hataman ang p.m ,sana bago naman para sa bangsamoro government. #fab #iknowRights #tripeople

 

Isa daw sa nakikitang problema,nawawala at humihina na ang mga civil society kaya mas klaru ang exploitation, monopoly at concentration of power. #iknowrights #cso

 

may balita pa ba sa pork barrel. latest news? umuusad pa ba ang imbestigasyon? saan na ba? ano na? sabi ko state sponsored ang lahat, planado ng gobyerno.
#iknowright

 

sana hindi matulad sa ZTE scandal, Fertilizer Scam at Maguindanao Massacre ang isyung “pork barrel” . Ngayun may zamboanga killing naman, sa tingin ko mapupunta naman to sa isolated case ang PDAF. ‘wag naman sana. God Bless Pilipinas!

 

June 19 (Wednesday) MSU Marawi Campus

Gikawatan mi sa apartment (duyog center) tulo ka laptop ang gikuha apil na akong laptop. Giguba ang locker sa door, tingala nalang akong roomate abri na ang apartment. around 4-6PM ang pagkawat.
Always nalang ni mahitabo sa mga estudyante sa sulod sa campus. Daghan na kaayong kaso bahin sa kawat, ransack,hold up ug kidnap pero isolated cases tanan. Walay gihatag na security measurement ang authorities para ma safeguard ang mga estudyante sa sulod sa campus. Na normalized nalang ni na mga scenario sa campus. Dili pud natu masisi ang mga estudyante na mahimung passive sa mga nahitabo tungod sa bureaucratic ang sistema ug kahadluk sa campus.
Ideal ra kaayo ang “world class university” na gusto ma achieved even ang peace and order dili ma implement ug tarung. Tulo na ka forces (PKF, AFP and PNP) ang nag joint arun ma secure ang mga estudyante pero mau ra gihapun rampant ang mga crime, nag hatag ra sila ug Psychological Impact sa mga estudyante ug sayang lang ang allocated budget para nila.

Nagpagawas ra ko sa akong kasakit tungod nakawatan mi apil akong laptop.#HEAVYHEART

 

ini-encourage ni brilliantes ang mga kakandidato sa barangay election na taposin ang ang college degree bago daw papasok sa politika. #bolsit brilliantes, bakit masusukat ba sa degree ang public service ng mga politician? karamihan nga sa mga senador at mga kongresista nakapag tapos ng kolehiyo,nakapag aral sa up, ateneo, dlsu bakit may isyung pangungurakot pa din. #misuse #iknowRIGHTS

 

bakit ginigipit nila ang barangay election, kapag national at midterm election malaki ang allocated budget tapos ngayun sa barangay election kulang. nasan naba ang budget,bakit kulang ? hindi naman yan makukulang kung hindi kinuha or ginamit. #cleanElection #barangayElectionOct28

 

maraming konsultasyun at iba’t ibang pa training sa mga urban poor for sustainable development and livelihood. Kaso, walang PROPER IMPLEMENTATION ang mga local government at Barangay officials, may budget naman para dyan. Sana matutukan ng national government ang mga ganitong problema. #LGU #UrbanPoor #peoplesAGENDA #barangayElection

 

marami palang mga program ang ibinibigay ng gobyerno sa mga mambabatas, ang masakit nito wala tayong alam. #DisbursementAccelerationProgram #PDAF #Transparency #Accountability #PassFOI

 

kaya hindi na a attained ang peace and order dito sa mindanao kasi hindi matapos tapos ang mga comprehensive agreement, wala masyadong concrete and establish na agreement. May COMPREHENSIVE AGREEMENT ON RESPECT
FOR HUMAN RIGHTS AND INTERNATIONAL
HUMANITARIAN LAW (CARHRIHL) between GRP and NDFP/NAP/CPP, Tripoli Agreement between GRP and MILF, MOA on Ancestral Domain GRP and MILF at ngayun Framework Agreement of Bangsamoro (FAB) between GPH and MILF. tanong: matutuloy kaya itong bangsamoro government this 2016?
#iknowright

 

criminal against humanity in ICC:
kung gipatay nimu ang isa ka tao or nag commit ka ug murder dili sya matawag na crime against humanity unless planadu/systematic ang pagpatay. Grabe ka standard man diay ang international criminal court para mag prosecute ug mga kaso. #iknowright

 

marami na palang joint implementation ang government republic of the philippines (grp) sa mga unidentifiable armed groups, rebels group. nandito ang (CARHIRIHL) Comprehensive Agreement on Respect for Human Rights and International Humanitarian Law -joint monitoring committee ng GPH and NDFP/NPA/CPA. alam lang nating yung singer na si “karrel”. Dito natin makikita at masusukat ang gobyerno kung gaanu nila pinapaabot sa masa ang inpormansyon.
Karamihan sa mga pilipino hindi alam ang mga ganitong ahensya at programa ng gobyerno na dapat responsibilid nilang ipa alam ito sa kanilang nasasakupan. Hindi naman siguro kulang ang sangkap at mekanismo ng gobyerno upang ipa alam ito sa masa nandito ang media at lgu.
#iKnowRights